W skrócieMADRS ma 10 pozycji ocenianych przez klinicystę podczas wywiadu. Każdą pozycję ocenia się od 0 do 6, a suma daje wynik od 0 do 60. Służy do opisania nasilenia depresji i do obserwowania zmian w czasie leczenia, a nie do stawiania rozpoznania.
Co bada MADRS?
MADRS mierzy nasilenie objawów depresji. Skalę opisali S. A. Montgomery i M. Asberg w 1979 roku w artykule o skali zaprojektowanej tak, by była czuła na zmiany. Na podstawie ocen pacjentów angielskich i szwedzkich wybrano 17 najczęstszych objawów pierwotnej choroby depresyjnej, a z nich 10 pozycji, które najbardziej zmieniały się pod wpływem leczenia i najsilniej wiązały się z ogólną zmianą stanu. Obejmuje ona widoczny smutek, zgłaszany smutek, napięcie wewnętrzne, mniejszą ilość snu, mniejszy apetyt, trudności z koncentracją, brak energii, niezdolność odczuwania, pesymistyczne myśli oraz myśli samobójcze. W badaniu autorów wyniki skali korelowały z wynikami skali Hamiltona, a zdolność odróżniania pacjentów reagujących na leczenie od niereagujących była lepsza niż w skali Hamiltona.
Dla kogo jest badanie i kto je przeprowadza?
Autorzy artykułu opublikowanego w PMC opisują MADRS jako skalę wypełnianą przez klinicystę podczas wywiadu oraz jako standardowe narzędzie używane przez wyszkolonych klinicystów do oceny nasilenia depresji. Ocenia ją więc klinicysta, a nie pacjent; w opisanym tam badaniu był to psychiatra.
Jak wygląda badanie i ile trwa?
Badanie to rozmowa. Klinicysta ocenia każdą z 10 pozycji na siedmiostopniowej skali od 0 do 6, na podstawie tego, co pacjent mówi i jak się zachowuje. Pacjent nie wykonuje zadań, odpowiada własnymi słowami.
Jak odczytuje się wynik?
Punkty z 10 pozycji dodaje się do sumy od 0 do 60, a wyższy wynik oznacza cięższą depresję. W artykule opublikowanym w PMC jako ustalone progi przyjęto wynik od 20 do 34 punktów dla depresji umiarkowanej i 35 punktów lub więcej dla ciężkiej. Wynik opisuje nasilenie objawów i ich zmiany w czasie, nie jest rozpoznaniem.
Czy MADRS można zrobić online lub samodzielnie?
Skala jest wypełniana przez klinicystę podczas wywiadu, który sam przyznaje punkty. Samodzielne wypełnienie jej w internecie nie jest więc równoznaczne z badaniem klinicznym. Samodzielnie uzyskany wynik nie zastępuje konsultacji ze specjalistą.
Najczęstsze pytania
Ile punktów w MADRS to depresja ciężka?
W artykule opublikowanym w PMC za ciężką depresję przyjęto wynik 35 punktów lub więcej, a za umiarkowaną od 20 do 34 punktów. Sam wynik nie jest rozpoznaniem.
Czy MADRS wypełnia pacjent?
Nie. Skalę wypełnia klinicysta podczas wywiadu i on przyznaje punkty. Pacjent odpowiada na pytania własnymi słowami.
Czym MADRS różni się od skali Hamiltona?
MADRS ma 10 pozycji, opisanych w 1979 roku jako najbardziej zmieniające się pod wpływem leczenia. W badaniu autorów lepiej niż skala Hamiltona odróżniała pacjentów reagujących na leczenie od niereagujących.
Czy MADRS rozpoznaje depresję?
Nie. Opisuje nasilenie objawów i ich zmiany w czasie. Rozpoznanie stawia lekarz po całościowej ocenie stanu pacjenta.
