Zaufany Psycholog / Psychologia w pigułce / Eksperymenty psychologiczne / Rosyjski eksperyment ze snem
Rosyjski eksperyment ze snem to fikcyjne opowiadanie grozy z gatunku creepypasta, a nie opis prawdziwego badania. Historia o więźniach politycznych, którym podano gaz odbierający sen, pojawiła się w internecie w 2010 roku i przez lata bywała brana za prawdziwą. Przerażający wizerunek rzekomego badanego, krążący razem z tekstem, to w rzeczywistości rekwizyt na Halloween.
To nie jest prawdziwe badanie. Ta historia powstała w internecie jako opowieść grozy. Poniżej wyjaśniamy, skąd się wzięła i co nauka naprawdę wie na ten temat.
Opowiadanie przedstawia perspektywę naukowca w tajnym ośrodku badawczym z czasów radzieckich. Pięciu badanym, więźniom politycznym, miano podawać eksperymentalny gaz zapobiegający zasypianiu, a doświadczenie trwało ponad dwa tygodnie.
Zgodnie z fabułą brak snu zamienia ich w agresywne, upiorne istoty, uzależnione od gazu i od ludzkiego mięsa. Na końcu opowieści giną wszyscy bohaterowie poza narratorem, którego oszczędzono.
Tekst opublikowano w sierpniu 2010 roku na wiki poświęconej creepypastom, pod pseudonimem użytkownika, którego prawdziwe dane są nieznane. Tak ustaliły m.in. Snopes, news.com.au i LiveAbout. Historia edycji tej wiki wskazuje jednak, że opowieść trafiła wcześniej na anonimowe forum internetowe.
Tekst szybko zyskał ogromną popularność. Znaczna część internetowych i pozainternetowych dyskusji dotyczy przekonania wielu osób, że opowieść jest prawdziwa, a nie zmyślona, dlatego powstało wiele artykułów, które próbują to obalić.
Ponieważ doświadczenie nigdy nie miało miejsca, nie ma żadnych wyników badań. Z prawdziwej nauki o śnie wynika natomiast coś zupełnie innego niż fabuła. Najdłuższy naukowo udokumentowany okres świadomego niespania bez stymulantów to 264 godziny (11 dni), osiągnięte przez Randy'ego Gardnera. Długotrwałe niespanie wiąże się według przeglądów z lękiem, drażliwością, nieprzewidywalnym zachowaniem, gorszym funkcjonowaniem poznawczym, a niekiedy z epizodami psychotycznymi.
Już po 35 godzinach całkowitego braku snu badania obrazowe u zdrowych osób wskazały na gorsze radzenie sobie mózgu z emocjonalnymi zdarzeniami. Opisane w opowiadaniu przemiany w upiorne istoty nie mają odpowiednika w żadnym z tych źródeł.
Opowieść jest klasyfikowana jako fakelore, czyli sfabrykowany folklor. Spór o to, czy jest prawdziwa, trwał na tyle długo, że powstało wiele artykułów mających obalić przekonanie, że to relacja z autentycznego badania. Do rozpowszechnienia mitu przyczyniło się zdjęcie wychudzonej, groteskowej postaci, które często towarzyszy tekstowi i sugeruje, że to jeden z badanych. W rzeczywistości przedstawia ono animatroniczny rekwizyt halloweenowy o nazwie „Spazm”.
Tekst nie podaje też weryfikowalnych nazwisk, instytucji ani publikacji, a sam format anonimowego wpisu w sieci nie pozwala na sprawdzenie czegokolwiek, co w nim padło.
Historia pokazuje, jak łatwo wymyślona opowieść, podana w formie rzekomo dokumentalnej, zaczyna żyć jako „fakt”. Krytyk Josh Millican z Dread Central nazwał ją jedną z najbardziej szokujących i wpływowych legend internetowych swojej epoki. Badaczka Tosha R. Taylor widzi w niej odbicie niewygasłych lęków politycznych, bo opowieść ma ujawniać ściśle tajne działania rosyjskich naukowców z czasów II wojny światowej.
Popularność dała początek adaptacjom, m.in. filmowi, który ukazał się w listopadzie 2022 roku. Rzeczywisty sen warto traktować poważnie: poradniki zalecają dorosłym około 7 godzin snu na dobę, a dłuższe niedosypianie obniża uwagę i zwiększa ryzyko wypadków.
Nie. To creepypasta, czyli fikcyjne opowiadanie grozy opublikowane w internecie w 2010 roku. Nie jest opisem żadnego udokumentowanego badania, choć przez lata wielu odbiorców uważało je za prawdziwe.
Według Snopes, news.com.au i LiveAbout opowieść opublikował w sierpniu 2010 roku użytkownik o pseudonimie OrangeSoda na Creepypasta Wiki. Historia edycji wskazuje, że wcześniej mogła trafić na anonimowe forum internetowe.
Naukowo udokumentowany rekord świadomego niespania bez stymulantów to 264 godziny, czyli 11 dni, i należy do Randy'ego Gardnera. Takie próby są bardzo ryzykowne, a brak snu pogarsza uwagę i osąd.
Według przeglądów naukowych brak snu może powodować lęk, drażliwość, nieprzewidywalne zachowania, gorszą pamięć i koncentrację, a w części przypadków epizody psychotyczne. Zwiększa też ryzyko wypadków, np. za kierownicą.
Dzisiejsi psycholodzy i psychoterapeuci pracują według jasnych zasad etycznych. Na liście są specjaliści z całej Polski, także online.