Zaufany Psycholog / Psychologia w pigułce / Narzędzia diagnostyczne / Test Sortowania Kart z Wisconsin (WCST)
Test Sortowania Kart z Wisconsin (WCST) to badanie neuropsychologiczne, w którym badany układa karty według reguły, której nikt mu nie podaje, a po jakimś czasie reguła zmienia się bez ostrzeżenia. Test sprawdza, jak osoba odkrywa zasadę, wykorzystuje informację zwrotną i potrafi zmienić sposób działania. Zaliczany jest do badań funkcji wykonawczych.
WCST bada funkcje wykonawcze, w tym elastyczność poznawczą, czyli umiejętność zmiany strategii. Polska wersja jest przeznaczona dla dorosłych w wieku 20-79 lat, badanie jest indywidualne i trwa przeciętnie 20-25 minut. Prowadzi je psycholog, a wynik jest jednym z elementów diagnozy.
WCST sprawdza abstrakcyjne myślenie, planowanie i zdolność przełączania się na nową zasadę, gdy okoliczności tego wymagają. Uniwersytet Lancaster opisuje go jako test myślenia abstrakcyjnego i planowania oraz zmiany nastawienia poznawczego. Polski wydawca określa, że test mierzy funkcje wykonawcze, czyli funkcje nadzorcze, kontrolujące i kierujące poznawczą aktywnością człowieka. Karty różnią się kolorem, kształtem i liczbą znaków, a badany sam odkrywa, według której cechy ma je dopasowywać.
Według Uniwersytetu Lancaster zestaw standardowy tworzy 128 kart, a polski wydawca opisuje go jako dwie talie po 64 karty. Test wywodzi się z pracy Granta i Berg z 1948 roku. Wydawca amerykański, firma PAR, pisze, że służy głównie do oceny perseweracji (trwania przy dawnej strategii) i myślenia abstrakcyjnego, a ze względu na wrażliwość na dysfunkcję płatów czołowych uznaje się go też za miarę funkcji wykonawczych.
Polska wersja, wydana przez Pracownię Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, ma polską standaryzację i podręcznik autorstwa Aleksandry Jaworowskiej (2002), a autorami oryginału są R. K. Heaton, G. J. Chelune, J. L. Talley, G. G. Kay i G. Curtiss. Polskie normy obejmują dorosłych w wieku 20-79 lat z próby ogólnopolskiej. Wydawca wskazuje zastosowanie w diagnozie funkcjonowania poznawczego i zaznacza, że dane walidacyjne dla wersji oryginalnej wskazują na możliwość wykorzystania w diagnozie neuropsychologicznej.
WCST należy do kategorii C, czyli mogą go stosować wyłącznie psycholodzy z ukończonymi studiami magisterskimi z psychologii. Amerykański wydawca PAR podaje szerszy zakres wieku wersji oryginalnej, od 6,5 do 89 lat, ale to dane o wydaniu zagranicznym i nie opisują polskich norm. Uniwersytet Lancaster pisze, że zastosowanie testu w ocenie dzieci z zaburzeniami rozwoju, na przykład z ADHD, było tematem wielu publikacji.
Przed badanym leżą cztery karty wzorcowe, a on dopasowuje do nich kolejne karty z talii. Po każdym ruchu dowiaduje się tylko, czy zrobił to dobrze, czy źle, i na tej podstawie ma odkryć obowiązującą zasadę. Po serii poprawnych dopasowań zasada zmienia się bez zapowiedzi i trzeba to zauważyć. Instrukcja nie mówi, jaka zasada jest właściwa, i właśnie to stanowi istotę zadania.
Polski wydawca podaje, że badanie jest indywidualne i trwa przeciętnie 20-25 minut, a obliczenie wyników zajmuje psychologowi około 15 minut. PAR podaje dla wersji oryginalnej 20-30 minut, a dla krótszej wersji WCST-64, w której używa się tylko pierwszych 64 kart, 10-15 minut. Wersji skróconej polski wydawca w opisie testu nie wymienia.
Badanie daje kilka wyników. PAR wskazuje, że test pozwala ocenić ogólny sukces w zadaniu i wskazać źródła trudności, na przykład nieefektywne wstępne ujęcie problemu, perseweracje albo niezdolność do utrzymania nastawienia poznawczego. Według Uniwersytetu Lancaster główny wynik odzwierciedla liczbę błędów perseweracyjnych, czyli trwania przy zasadzie, która przestała obowiązywać. Ich duża liczba sugeruje trudność w porzuceniu strategii, ale nie jest rozpoznaniem.
W polskiej standaryzacji wynik porównuje się z normami dla dorosłych. Wynik sam w sobie niczego nie potwierdza: PAR zaznacza, że test pomaga odróżniać uszkodzenia czołowe od pozaczołowych, gdy stosuje się go razem z szerszym badaniem zdolności. Uniwersytet Lancaster pisze, że test bywa uznawany za wskaźnik uszkodzenia płata czołowego. Znaczenie wyniku ocenia specjalista razem z wywiadem i innymi badaniami.
WCST prowadzi psycholog według standaryzowanej procedury i to on interpretuje wynik. Wydawcą pomocy do testu jest firma PAR, a podręcznik z polską normalizacją Pracownia Testów Psychologicznych. Amerykański wydawca PAR informuje, że administrację i ocenę WCST oraz WCST-64 można prowadzić także cyfrowo w systemie PARiConnect, i udostępnia opracowanie o prowadzeniu badania na odległość, ale zawsze w ramach badania prowadzonego przez osobę z uprawnieniami.
Samodzielne rozwiązywanie podobnych zadań w internecie nie zastępuje badania, bo wynik zależy od standaryzowanej procedury i porównania z normami.
PAR zaznacza, że wykonanie testu wymaga umiejętności tworzenia i utrzymywania strategii rozwiązywania problemu przy zmieniających się warunkach, a także wzroku i słuchu wystarczających do zrozumienia instrukcji i rozróżniania kart. Gorszy wynik nie wskazuje więc jednej przyczyny i wymaga ostrożnej interpretacji przez specjalistę.
Polski wydawca zaznacza, że dane walidacyjne dotyczą wersji oryginalnej, a w polskiej standaryzacji sprawdzano stabilność bezwzględną i zgodność ocen sędziów kompetentnych oraz korelacje z innymi miarami intelektu.
Badany dopasowuje karty do kart wzorcowych według reguły, której nie zna, i po każdym ruchu słyszy tylko, czy odpowiedź była dobra. Po serii poprawnych dopasowań reguła zmienia się bez ostrzeżenia, a test sprawdza, jak badany to zauważa.
Polski wydawca podaje przeciętnie 20-25 minut samego badania i około 15 minut obliczania wyników. PAR podaje dla wersji oryginalnej 20-30 minut, a dla WCST-64 10-15 minut.
To sytuacje, w których badany trwa przy regule, która przestała obowiązywać. Uniwersytet Lancaster opisuje liczbę takich błędów jako główny wynik testu, ale ocenia się ją razem z innymi danymi. Sam nie stanowi rozpoznania.
Nie samodzielnie. PAR opisuje test jako wrażliwy na dysfunkcję płatów czołowych, ale gorszy wynik może mieć różne przyczyny. Znaczenie wyniku ocenia specjalista, uwzględniając wywiad i inne badania.
O doborze narzędzi decyduje specjalista prowadzący diagnozę. Na liście są psycholodzy, psychoterapeuci i psychiatrzy z całej Polski, także online.