Krótka odpowiedźTak. Zaburzenia lękowe są zaburzeniami psychicznymi, i to najczęstszymi na świecie. To coś więcej niż zwykłe zamartwianie się, a według WHO istnieją wysoce skuteczne metody leczenia.
Dlaczego zaburzenia lękowe to choroba psychiczna?
Według WHO każdy czasem czuje niepokój, ale osoby z zaburzeniami lękowymi doświadczają strachu i zamartwiania się, które są intensywne i nadmierne. Towarzyszy im napięcie fizyczne oraz objawy zachowania i myślenia. Są one trudne do kontrolowania, powodują znaczące cierpienie i utrzymują się długo, jeśli nie są leczone.
Zaburzenia lękowe utrudniają codzienne czynności i mogą zaburzać życie rodzinne, towarzyskie, szkolne i zawodowe. NHS nazywa uogólnione zaburzenie lękowe częstym stanem zdrowia psychicznego, w którym osoba często czuje silny niepokój w wielu różnych sprawach.
Jak często występują?
WHO podaje, że w 2023 roku z zaburzeniem lękowym żyło około 470 milionów osób na świecie, co czyni je najczęstszymi ze wszystkich zaburzeń psychicznych. NIMH zaznacza, że około jedna trzecia nastolatków i dorosłych w Stanach Zjednoczonych doświadcza zaburzenia lękowego w pewnym momencie życia.
Zaburzeń lękowych jest kilka rodzajów, między innymi uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie paniczne, fobia społeczna i różne zaburzenia związane z fobiami.
Czym różnią się od zwykłego niepokoju?
Zwykły niepokój zwykle mija wraz z ustąpieniem trudnej sytuacji. W zaburzeniach lękowych lęk jest nieproporcjonalny, utrzymuje się długo i często prowadzi do unikania sytuacji, które go wywołują. WHO podaje, że objawy trwają zwykle przez dłuższy czas, co najmniej kilka miesięcy.
Mogą dochodzić trudności z koncentracją, drażliwość, napięcie, nudności, kołatanie serca, pocenie się, drżenie, kłopoty ze snem i poczucie zbliżającego się niebezpieczeństwa. NIMH zwraca uwagę, że w ciężkich przypadkach lęk może prowadzić do unikania kontaktów społecznych i silnego strachu w zwykłych sytuacjach.
Czy zaburzenia lękowe można leczyć?
Tak. WHO pisze o wysoce skutecznych metodach leczenia, choć tylko część osób, które ich potrzebują, otrzymuje jakąkolwiek pomoc. Do barier należą brak świadomości, że to stan poddający się leczeniu, brak inwestycji w opiekę psychiatryczną, niedobór specjalistów i stygmatyzacja.
NHS wskazuje, że leczenie pomaga radzić sobie z objawami, choć może potrwać. Zwykle proponuje się psychoterapię, najczęściej poznawczo-behawioralną, a lekarz może rozważyć także inne formy pomocy. Zazwyczaj zaleca się najpierw spróbować terapii rozmową.
Kiedy zgłosić się do specjalisty?
Wizyta u lekarza lub psychologa jest wskazana, gdy lęk trwa długo, jest trudny do opanowania, powoduje cierpienie albo utrudnia pracę, naukę i relacje. NHS wskazuje, że lekarz rozpozna zaburzenie na podstawie rozmowy o zamartwianiu się i objawach fizycznych.
Najczęstsze pytania
Czy zaburzenia lękowe to choroba psychiczna?
Tak, WHO zalicza je do zaburzeń psychicznych i wskazuje, że są najczęstsze ze wszystkich. Można je rozpoznać i leczyć.
Czy lęk to choroba?
Sam lęk jest naturalną reakcją, ale gdy jest nadmierny, trudny do opanowania i utrudnia życie, może być objawem zaburzenia lękowego, które wymaga leczenia.
Czy zaburzenia lękowe mijają same?
WHO zaznacza, że nieleczone mogą trwać długo. Dlatego warto skonsultować się ze specjalistą, który zaproponuje dopasowane leczenie, zwykle zaczynając od psychoterapii.
Jakie są rodzaje zaburzeń lękowych?
Do najczęstszych należą uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie paniczne, fobia społeczna oraz zaburzenia związane z fobiami. Rozpoznanie ustala specjalista.
