Zaufany Psycholog / Psychologia w pigułce / Pytania o zaburzenia / Czy ADHD można nabyć?
ADHD uznaje się za zaburzenie rozwojowe, którego objawy zaczynają się w dzieciństwie. Nie jest więc czymś, co nabywa się w dorosłości, choć wiele osób dowiaduje się o nim dopiero jako dorośli. Źródła wskazują na rolę genów i rodziny, a także na niektóre czynniki związane z ADHD, takie jak wcześniactwo czy uraz mózgu.
Zwykle nie. Według NHS objawy ADHD zwykle zaczynają się przed ukończeniem 12. roku życia, a przyczyną mogą być różnice genetyczne. Późne rozpoznanie nie oznacza, że ADHD pojawiło się dopiero w dorosłości.
NHS podaje, że przyczyna ADHD nie zawsze jest znana. ADHD może być związane z różnicami genetycznymi i często występuje rodzinnie.
Są też inne czynniki powiązane z ADHD: urodzenie przedwczesne (przed 37. tygodniem ciąży), padaczka, uraz mózgu lub autyzm. NIMH wspiera badania nad możliwymi przyczynami ADHD, co pokazuje, że wiedza na ten temat wciąż się rozwija.
NIMH podaje także, że ADHD często współwystępuje z innymi zaburzeniami i stanami, takimi jak zaburzenia uczenia się, problemy ze snem, lęk czy depresja, co może utrudniać ich rozpoznanie i leczenie.
NHS wskazuje, że objawy ADHD zwykle zaczynają się przed ukończeniem 12. roku życia. NIMH pisze, że objawy zaczynają się w dzieciństwie i zwykle trwają w okresie nastoletnim oraz w dorosłości.
Oznacza to, że ADHD u dorosłych zwykle ma swój początek w dzieciństwie, nawet jeśli nikt wtedy go nie rozpoznał.
NHS wymienia uraz mózgu wśród czynników powiązanych z ADHD. Użyte jest sformułowanie "powiązane", a nie "powodujące", więc nie wiadomo, czy uraz sam wywołuje ADHD, czy jedynie współwystępuje z nim.
Źródła nie rozstrzygają, czy uraz mózgu wywołuje ADHD.
Tak. NHS ma osobną informację o ADHD u dorosłych, a po rozpoznaniu specjalista omawia z osobą, co ono oznacza i jakie wsparcie jest dostępne. Osoby, u których ADHD rozpoznano już w dzieciństwie, mogą zgłosić się do lekarza rodzinnego po skierowanie.
Przy diagnozie bierze się też pod uwagę inne stany, które mogą dawać podobne objawy, takie jak autyzm, zespół Tourette’a czy lęk. Według NHS przy ocenie specjalista pyta też o historię objawów, zwłaszcza o to, czy zaczęły się w dzieciństwie.
Konsultacja jest wskazana, gdy trudności z uwagą, impulsywnością lub niepokojem ruchowym utrzymują się i utrudniają naukę, pracę lub relacje. Zwykle pierwszym krokiem jest lekarz rodzinny, który kieruje do specjalisty.
Źródła opisują ADHD jako zaburzenie, którego objawy zaczynają się w dzieciństwie i zwykle trwają w dorosłości. Rozpoznanie w dorosłym wieku jest możliwe, ale zwykle dotyczy objawów obecnych od lat.
NHS podaje, że ADHD może być związane z różnicami genetycznymi i często występuje rodzinnie. Nie jest to jednak jedyna przyczyna, a w wielu przypadkach przyczyna nie jest znana.
NHS wymienia uraz mózgu wśród czynników powiązanych z ADHD, ale nie rozstrzyga o przyczynowości.
NIMH podaje, że istnieją sposoby, które pomagają radzić sobie z objawami ADHD. Dobór wsparcia należy do specjalisty, który zna sytuację danej osoby.
Ogólna odpowiedź nie zastąpi rozmowy ze specjalistą. Na liście są psycholodzy, psychoterapeuci i psychiatrzy z całej Polski, także online.