Krótka odpowiedźTak. OCD (zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne) jest zaburzeniem psychicznym. Nie ma sposobu na jego całkowite "wyłączenie", ale leczenie pomaga kontrolować objawy i wrócić do codziennych aktywności.
Czym jest OCD?
Według NIMH zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne to stan, w którym występują niekontrolowane, nawracające myśli (obsesje), powtarzalne i nadmierne zachowania (kompulsje) albo jedno i drugie. NHS określa OCD jako stan zdrowia psychicznego, w którym osoba ma natrętne myśli i przymusowe zachowania.
Obsesja to niechciana, przykra myśl, obraz lub impuls, który wciąż wraca i wywołuje lęk, wstręt lub niepokój. Kompulsja to powtarzalna czynność lub czynność umysłowa, którą osoba czuje przymus wykonać, by chwilowo złagodzić te przykre uczucia. Przykładem jest wielokrotne sprawdzanie, czy drzwi i okna są zamknięte.
Dlaczego to nie jest zwykłe dziwactwo?
Objawy OCD są według NIMH często czasochłonne, powodują znaczące cierpienie lub zakłócają codzienne życie. NHS zaznacza, że OCD może być bardzo przykre i istotnie utrudniać życie.
NHS podkreśla również, że OCD jest stanem zdrowia jak każdy inny, więc nie ma powodu do wstydu. To, że ktoś ma OCD, nie oznacza, że jest "szalony", i nie jest jego winą. Zaburzenie może wystąpić u mężczyzn, kobiet i dzieci; pierwsze objawy bywają obecne już od około 6. roku życia, choć najczęściej zaczyna się ono w okresie dojrzewania i we wczesnej dorosłości. NIMH dodaje, że często współwystępuje z zaburzeniami nastroju lub lękowymi.
Czy OCD da się wyleczyć?
Źródła są tu ostrożne i uczciwie mówią o ograniczeniach. NIMH wskazuje, że nie ma leku, który całkowicie usuwa OCD, ale dostępne metody leczenia pomagają zarządzać objawami, uczestniczyć w codziennych aktywnościach i poprawiać jakość życia. NHS zaznacza, że leczenie pomaga utrzymać zaburzenie pod kontrolą.
W badaniach NIMH wymienia psychoterapię, leki i stymulację mózgu, a osobne badania dotyczą osób, u których objawy nie ustąpiły mimo kilku prób leczenia. Wybór metody ustala się indywidualnie ze specjalistą.
Kiedy zgłosić się do specjalisty?
Wizyta jest wskazana, gdy natrętne myśli i czynności powtarzają się, zajmują dużo czasu albo wpływają na pracę, naukę i relacje. NHS wskazuje dwie drogi: skierować się samodzielnie do poradni terapii psychologicznej lub pójść do lekarza pierwszego kontaktu, który może skierować do zespołu zdrowia psychicznego.
Najczęstsze pytania
Czy OCD to choroba psychiczna?
Tak, OCD jest zaburzeniem psychicznym. NHS nazywa je stanem zdrowia psychicznego, a NIMH zaburzeniem, w którym występują obsesje i kompulsje.
Czy natręctwa to choroba?
Natrętne myśli i przymusowe czynności, które wywołują cierpienie i zakłócają życie, mogą być objawami OCD, a to zaburzenie wymagające leczenia. Rozpoznanie ustala specjalista.
Czy OCD to to samo co perfekcjonizm?
Źródła tu użyte nie porównują OCD z perfekcjonizmem. Opisują, że obsesje wywołują lęk, wstręt lub niepokój, a kompulsje to czynności, które osoba czuje przymus wykonać, by chwilowo złagodzić te uczucia.
Czy OCD się leczy?
Tak, choć według NIMH nie ma sposobu na całkowite wyleczenie. Dostępne metody pomagają kontrolować objawy i poprawiają jakość życia.
