Zaufany Psycholog / Psychologia w pigułce / Pytania o zaburzenia / Czy anoreksja to choroba psychiczna?
Anoreksja (jadłowstręt psychiczny) jest zaburzeniem odżywiania i poważną chorobą psychiczną, a nie tylko dietą. Zagraża także zdrowiu fizycznemu, dlatego nie warto bagatelizować pierwszych sygnałów. To jednak stan, który można leczyć, a szybka pomoc zwiększa szanse na powrót do zdrowia.
Tak. Anoreksja jest zaburzeniem odżywiania i poważną chorobą psychiczną, która może być groźna dla życia. Można ją leczyć, a zdrowienie jest możliwe, choć może potrwać i przebiega u każdego inaczej.
NHS opisuje anoreksję (jadłowstręt psychiczny) jako zaburzenie odżywiania i poważny stan zdrowia psychicznego. Osoby z anoreksją starają się utrzymać jak najniższą wagę, na przykład jedząc zbyt mało, nadmiernie ćwicząc albo stosując środki przeczyszczające czy wywołując wymioty.
Często mają zniekształcony obraz własnego ciała i uważają, że są otyłe, nawet gdy mają niedowagę. NIMH podkreśla, że zaburzenia odżywiania to poważne choroby, w których dochodzi do silnych zaburzeń zachowań związanych z jedzeniem, i że mogą zagrażać życiu.
Zgodnie z opisem NHS osoba często bardzo dużo myśli o jedzeniu, unika produktów uznawanych za tuczące i wierzy, że jest gruba, choć ma prawidłową wagę lub niedowagę.
NIMH wskazuje, że osoby z zaburzeniami odżywiania częściej mają także powikłania medyczne oraz współistniejące choroby psychiczne, w tym depresję, zaburzenia lękowe i uzależnienia, które mogą pogarszać przebieg zaburzenia. Długotrwała anoreksja może według NHS prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych związanych z niedożywieniem.
Tak, źródła są tu jednoznaczne, choć ostrożne. NHS pisze, że z anoreksji można wyzdrowieć, ale może to potrwać, a przebieg zdrowienia jest inny dla każdej osoby. NIMH dodaje, że zaburzenia odżywiania można skutecznie leczyć, a wczesne wykrycie i leczenie są ważne dla pełnego wyzdrowienia.
Plan leczenia dopasowuje się do osoby i uwzględnia inne potrzebne wsparcie, na przykład przy depresji czy lęku. Osobom dorosłym oferuje się terapię rozmową, a dzieciom i młodzieży poniżej 18. roku życia terapię rodzinną, a czasem inny rodzaj psychoterapii.
NHS radzi, by zgłosić się do lekarza jak najszybciej, nawet jeśli osoba nie jest pewna, czy ma anoreksję, ponieważ szybka pomoc daje największą szansę na wyzdrowienie. Lekarz zapyta o nawyki żywieniowe i samopoczucie, sprawdzi masę ciała, tętno i ciśnienie oraz w razie potrzeby zleci badania, a następnie może skierować do specjalistów od zaburzeń odżywiania.
Poprosić o pomoc bywa trudno, więc na wizytę można przyjść z bliską osobą. Jeśli niepokoi nas zachowanie kogoś z rodziny lub przyjaciela, NHS radzi powiedzieć mu o swojej trosce i zachęcić do wizyty u lekarza.
Jedno i drugie. Anoreksja jest zaburzeniem odżywiania, które NHS określa jako poważny stan zdrowia psychicznego. Ma konsekwencje psychiczne i fizyczne.
Nie. NHS opisuje anoreksję jako zaburzenie odżywiania i poważny stan zdrowia psychicznego, w którym osoba stara się utrzymać jak najniższą wagę i często ma zniekształcony obraz własnego ciała.
Źródła mówią, że z anoreksji można wyzdrowieć, ale zdrowienie może trwać i jest inne u każdej osoby. Szybkie podjęcie leczenia zwiększa szanse.
Tak, NIMH wskazuje, że zaburzenia odżywiania mogą zagrażać życiu. Długotrwała anoreksja może też prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych związanych z niedożywieniem.
Ogólna odpowiedź nie zastąpi rozmowy ze specjalistą. Na liście są psycholodzy, psychoterapeuci i psychiatrzy z całej Polski, także online.