Proces ten polega na rozpoznawaniu symptomów, czyli istotnych z klinicznego punktu widzenia doświadczeń wewnętrznych i zachowań pacjenta, a następnie porównywaniu ich z jednostkami klinicznymi zawartymi w klasyfikacjach ICD-11 i DSM-5, co umożliwia określenie stanu zdrowia pacjenta. Diagnoza różnicowa jest ustalana w trakcie procesu, który można podzielić na trzy etapy: zbieranie informacji o stanie pacjenta i jego funkcjonowaniu, porównanie tych informacji z opisanymi symptomami w klasyfikacjach oraz sformułowanie hipotezy o wystąpieniu danego zaburzenia, jeśli podobieństwo, liczba i czas trwania objawów zgadzają się z opisem.
Atrybucje
Fritz Heider był twórcą teorii...