Reaktywność jako składnik temperamentu określa intensywność reakcji organizmu na czynniki zewnętrzne. Na bodźce reaktywne są pojedyncze jednostki, nie mniej jednak mniej wydolne energetycznie. Charakteryzują się one niskim progiem wrażliwości układu nerwowego, dlatego nie muszą być dokładnie aktywne, żeby zapewnić sobie optymalny poziom pobudzenia. Nisko reaktywni natomiast muszą podejmować więcej działań, które charakteryzuje wysoka intensywność. Według Jana Strelau, wysoka reaktywność emocjonalna, rozumiana będzie jako tendencja do intensywnego reagowania na bodźce wywołujące emocje, wyrażająca się w dużej wrażliwości i niskiej odporności na nie. Z małą wrażliwością i dużą wytrzymałością wiąże się niska reaktywność.
Rozumowanie
Proces formułowania wniosków korzystając z...