Dyslalia to ogólny termin odnoszący się do różnych form wad wymowy. Irena Styczek definiuje ją jako opóźnienie w przyswajaniu języka, wynikające z opóźnionego rozwoju niektórych funkcji mózgowych. Z kolei Genowefa Demelowa wskazuje, że dyslalia to nieprawidłowość w artykulacji jednej lub więcej głoskek, a nawet wszystkich, co może prowadzić do tzw. bełkotu. W takim przypadku rytm, melodia i akcent są zachowane, ale mowa staje się niezrozumiała lub trudna do zrozumienia. Termin dyslalia pochodzi z foniatrii i jest często używany w klasyfikacji zaburzeń mowy. Przyczyny tej wady wymowy są różnorodne. H. Spionek twierdzi, że dyslalia nie jest chorobą, lecz zespołem objawów wywołanych przez różne czynniki.
Bezpłodność
Niezdolność do pełnienia funkcji partnera w rozmnażaniu płciowym. U kobiet