Antypsychiatria - definicja

Ruch społeczny rozpoczęty w latach 60. XX wieku, który w swojej skrajnej formie twierdził, że pacjenci instytucji psychiatrycznych nie są chorymi, lecz jednostkami, które nie zaakceptowały wartości i norm dominujących w społeczeństwie. Narzędziem represji wobec nonkonformistycznych jednostek stało się nazywanie ich „chorymi psychicznie”. W wyniku tego podejścia, chorobę psychiczną zaczęto traktować jako rodzaj ludzkiego doświadczenia, równorzędnego z innymi, społecznie akceptowanymi. Antypsychiatria, będąca sprzeciwem wobec przemocy związanej z farmakologicznym leczeniem psychiatrycznym, jest ostro krytykowana przez współczesną psychiatrię. Idee antypsychiatrii można dostrzec w dążeniu do traktowania każdego pacjenta indywidualnie, niezależnie od diagnozy, uznając prawo do własnych przeżyć, bez względu na normy społeczne i oceny.