Zjawisko będące częścią relacji terapeutycznej. W tradycyjnej psychoanalizie odnosi się do nieświadomej reakcji terapeuty na przeniesienie pacjenta, traktowanej jako element zakłócający proces analityczny. Współczesne podejście obejmuje wszelkie uczucia psychoterapeuty wobec pacjenta, które uznaje się za narzędzie diagnostyczne, pozwalające uzyskać informacje o nieświadomości pacjenta i jego problemach.
Koordynacja Wzrokowo – Ruchowa
Współdziałanie funkcji wzrokowych i ruchowych,...