Adrianna Gruszka

Magisterium z psychologii uzyskałam na śląskiej uczelni - Uniwersytecie Śląskim w Katowicach - kończąc pięcioletni tok studiów w dwóch specjalnościach: klinicznej i sądowej. Moja nauka została doceniona stypendium Ministra Edukacji Narodowej za wyniki, a także rektorskim wyróżnieniem za pracę naukową oraz aktywność społeczną. Działałam wówczas w studenckim kole zajmującym się psychoterapią i treningiem psychologicznym, gdzie poznawałam m.in. techniki uważności (mindfulness). Mam też za sobą pierwszy stopień szkolenia z Racjonalnej Terapii Zachowania. Praktykę zawodową rozwijałam podczas stażu z osobami uzależnionymi i ich bliskimi oraz odbywając zajęcia na rehabilitacyjnym oddziale dziennym placówki psychiatrycznej.

Obszary, w których możesz liczyć na moją pomoc:

• nadmierny lęk i napięcie,
• radzenie sobie ze stresem,
• zaburzenia poznawcze,
• trudności i niepowodzenia w relacjach,
• presja ze strony rówieśników,
• budowanie samooceny,
• trening asertywności.

Psychoterapia indywidualna dla dorosłych

Do każdego pacjenta podchodzę osobno, bo wierzę, że jesteś kimś jedynym w swoim rodzaju i należy Ci się otwartość. Razem przyglądamy się Twoim mocnym stronom i przekonaniom, żeby odróżnić te, które Cię niosą, od tych, które raczej ciążą. W pracy łączę metody terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) z Racjonalną Terapią Zachowania (RTZ). Mówiąc prościej: uczę Cię patrzeć na trudności inaczej - zamieniać sztywne, „zero-jedynkowe” myślenie na bardziej realne i odpuszczać automatyczne zakładanie najgorszego. Sięgam także po wizualizację: proszę, byś wyobrażał sobie dobry finał sytuacji, w których zwykle włącza się czarny scenariusz. Dzięki temu łatwiej przełamać stare nawyki myślowe i ćwiczyć bardziej elastyczne reakcje.

Konsultacje psychologiczne dla młodzieży

W kontakcie z nastolatkiem najbardziej zależy mi na tym, by dobrze zrozumieć, czego potrzebuje. Często rodzic ma już własny obraz problemu - ja jednak chcę usłyszeć też samą młodą osobę i to, czego oczekuje od spotkań. Bez poufności i wzajemnego zaufania ta praca się nie uda, dlatego stawiam je na pierwszym miejscu. Pokazuję, jak rozpoznawać i nazywać emocje, bo to one są drogowskazem do naszego samopoczucia. Ćwiczymy asertywność, czyli mówienie o swoim zdaniu pewnie, a zarazem z szacunkiem dla innych. Pomagam też przeformułować myśli typu „jestem do niczego i nikt mnie nie lubi” na bardziej wspierające - to często fundament stabilnej samooceny. Wykorzystuję przy tym kreatywne narzędzia, dzięki którym spotkanie wciąga i szybko mija.

Pracuję w formie terapii indywidualnej z dorosłymi oraz konsultacji dla młodzieży od 15. roku życia.