Teoria afektu to koncepcja, że uczucia i emocje są głównymi motywatorami ludzkiego zachowania, a ludzie dążą do maksymalizacji swoich pozytywnych uczuć i minimalizacji negatywnych. W ramach tej teorii afekty są traktowane jako wrodzone i uniwersalne reakcje, które kształtują świadomość i bezpośrednie postrzeganie. Zakłada się istnienie ośmiu podstawowych afektów: pozytywne emocje i radość; negatywne cierpienie, strach, wstyd, obrzydzenie i złość; oraz stosunkowo neutralne zainteresowanie. Pomimo ich biologicznej natury i mechanizmów wyzwalających, pierwotne afekty podlegają istotnym modyfikacjom społecznym oraz przyczynowości społecznej.
Przeniesienie
Zjawisko w psychoterapii, polegające na...