Samoutrudnianie to strategia obronna, która polega na angażowaniu się w działania zmniejszające szansę na osiągnięcie sukcesu, jednocześnie uwalniając od odpowiedzialności za porażkę. Dodatkowo, w przypadku sukcesu, takie działania mogą podnieść samoocenę. Dariusz Doliński i Andrzej Szmajke wyróżniają trzy główne typy samoutrudniania: behawioralne, niebehawioralne i symboliczne. Samoutrudnienia behawioralne mają miejsce, gdy ktoś własnymi działaniami utrudnia sobie osiągnięcie sukcesu. Samoutrudnienia niebehawioralne, znane również jako demonstracyjne, polegają na prezentowaniu różnych słabości przed rozpoczęciem działania, na przykład udawaniu problemów zdrowotnych. Samoutrudnienia symboliczne dotyczą postrzegania sytuacji zadaniowej – osoba widzi warunki jako mniej sprzyjające, zadanie jako trudniejsze, a współpracownika jako mniej kompetentnego.
Wydawnicza.
Psychopatologia
Dyscyplina zajmująca się badaniem zaburzeń...