Opór - definicja

Siła hamująca postęp w psychoterapii. Objawia się w postaci milczenia, oporu przed dzieleniem się pojawiającymi się treściami, komunikowaniem istotnych kwestii w lekceważący sposób, spóźnianiem się na sesje, okazywaniem znudzenia podczas spotkań. Może być reakcją na zbyt szybkie zmiany w procesie terapeutycznym, a także wyrazem sprzeciwu pacjenta wobec formy terapii, osoby terapeuty, warunków umowy (nie musi zatem wynikać z dynamiki samego procesu terapeutycznego).