Zaufany Psycholog / Psychologia w pigułce / Pytania o zaburzenia / Czy nerwica jest uleczalna?
"Nerwica" to potoczne określenie, pod którym kryją się zwykle zaburzenia lękowe, na przykład uogólnione zaburzenie lękowe. Źródła medyczne opisują je jako stany, które można leczyć i na których objawy da się wpływać. Leczenie bywa jednak procesem rozłożonym w czasie, a jego tempo zależy od osoby i rodzaju trudności.
Tak, w znaczeniu skutecznej pomocy. NHS wskazuje, że leczenie uogólnionego zaburzenia lękowego pomaga opanować objawy, ale może to potrwać. Nie każdy przebieg jest taki sam, dlatego plan leczenia dobiera się indywidualnie.
Pytanie o "nerwicę" dotyczy zwykle zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie paniczne czy fobie. NHS zaznacza, że osoba może mieć kilka zaburzeń lękowych jednocześnie.
Ponieważ pod jedną nazwą mieszczą się różne problemy, odpowiedź na pytanie o uleczalność zależy od tego, jakie rozpoznanie postawił specjalista.
NHS pisze o uogólnionym zaburzeniu lękowym, że leczenie może pomóc w opanowaniu objawów, ale może to wymagać czasu. Nie obiecuje więc natychmiastowego efektu ani gwarancji całkowitego ustąpienia lęku. Rozpoznanie stawia się między innymi wtedy, gdy lęk towarzyszy osobie przez większość czasu, przez co najmniej 6 miesięcy, i utrudnia codzienne życie.
W przypadku zaburzenia panicznego NHS pisze wprost, że jest ono uleczalne w tym sensie, że poddaje się leczeniu, i radzi szukać pomocy jak najwcześniej.
NHS zaznacza również, że większość osób od czasu do czasu odczuwa niepokój i nie zawsze oznacza to zaburzenie. Bardziej prawdopodobne jest ono wtedy, gdy lęk towarzyszy osobie przez większość czasu i wpływa na życie codzienne.
Według NHS lekarz może zaproponować psychoterapię, najczęściej terapię poznawczo-behawioralną (CBT), prowadzoną indywidualnie lub w grupie. Lekarz może też rozważyć leczenie farmakologiczne, a w trudniejszych przypadkach skierować do zespołu specjalistów, który przygotuje plan leczenia. Zwykle zaleca się najpierw spróbować terapii rozmową.
Pomocne bywają także sposoby, które osoba może stosować sama: rozmowa z bliskimi, ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne, regularny ruch, odpowiednia ilość snu oraz zdrowa dieta.
Pomoc warto rozważyć, gdy lęk lub napięcie trwa długo, trudno nad nim zapanować albo wpływa na pracę, naukę, sen i relacje. Warto też zgłosić się ponownie, jeśli dotychczasowe leczenie nie przynosi poprawy.
Pierwszym krokiem może być lekarz rodzinny, psychiatra albo psycholog lub psychoterapeuta.
Zaburzenia lękowe można leczyć, a leczenie pomaga opanować objawy. NHS zaznacza jednak, że leczenie uogólnionego zaburzenia lękowego może potrwać, dlatego warto nastawić się na proces, a nie szybki efekt.
Źródła nie opisują tego jako reguły. Gdy lęk trwa długo i utrudnia codzienne funkcjonowanie, NHS zaleca zgłosić się do lekarza, gdy ktoś podejrzewa u siebie uogólnione zaburzenie lękowe.
Najczęściej opisywana jest psychoterapia poznawczo-behawioralna, czasem połączona z leczeniem farmakologicznym ustalanym przez lekarza. W trudniejszych przypadkach pomaga zespół specjalistów zdrowia psychicznego.
NHS wymienia metody wspierające: rozmowę z zaufaną osobą, ćwiczenia oddechowe, ruch, sen i zdrową dietę. Mogą one złagodzić napięcie, ale nie zastępują diagnozy ani leczenia.
Ogólna odpowiedź nie zastąpi rozmowy ze specjalistą. Na liście są psycholodzy, psychoterapeuci i psychiatrzy z całej Polski, także online.