Zaufany Psycholog / Psychologia w pigułce / Kody ICD-10 / F40
Kod F40 oznacza zaburzenia lękowe w postaci fobii. Lęk wywołują wtedy tylko lub głównie określone sytuacje, które w rzeczywistości nie są groźne, a osoba zwykle ich unika, a w razie zetknięcia się z nimi odczuwa przerażenie.
Kod F40 to zaburzenia lękowe w postaci fobii, czyli lęk wywoływany przez określone, w rzeczywistości niegroźne sytuacje. Osoba zwykle takich sytuacji unika.
Według opisu oficjalnego w tej grupie zaburzeń lęk jest wywoływany tylko lub przede wszystkim przez pewne określone sytuacje, które w rzeczywistości nie są groźne. Dlatego osoba w charakterystyczny sposób je omija, a po zetknięciu się z nimi odczuwa przerażenie.
Obawy mogą koncentrować się na pojedynczych doznaniach, takich jak kołatanie serca czy uczucie omdlewania. Często łączą się z lękiem przed śmiercią, utratą kontroli nad postępowaniem lub chorobą psychiczną. Sama myśl o znalezieniu się w sytuacji fobicznej zwykle wywołuje lęk antycypacyjny.
Lęk fobiczny często współwystępuje z depresją. To, czy stawia się oba rozpoznania, czy tylko jedno, zależy od przebiegu obu zaburzeń w czasie, rozpoznania różnicowego i zamierzeń terapeutycznych. Podkody to agorafobia, fobie społeczne, specyficzne postacie fobii, inne fobie i fobie nieokreślone.
W tej grupie zaburzeń lęk wywoływany jest tylko lub przede wszystkim przez pewne określone sytuacje, które w rzeczywistości nie są groźne. W następstwie tego pacjent w charakterystyczny sposób unika tych sytuacji, a zetknąwszy się z nimi odczuwa przerażenie. Obawy pacjenta mogą koncentrować się na pojedynczych doznaniach, takich jak kołatanie serca lub uczucie omdlewania. Często są one powiązane z lękiem przed śmiercią, utratą kontroli nad postępowaniem czy przed chorobą psychiczną. Sama myśl o znalezieniu się w sytuacji fobicznej powoduje zazwyczaj wystąpienie lęku antycypacyjnego. Lęk fobiczny często współwystępuje z depresją. Odpowiedź na to, czy należy postawić oba rozpoznania: lęku fobicznego i epizodu depresyjnego, czy też tylko jedno, zależy od przebiegu tych dwóch zaburzeń w czasie, wyników rozpoznania różnicowego, a także od zamierzeń terapeutycznych w czasie badania.
Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10, tom I, polskie wydanie
| F40.0 | Agorafobia |
|---|---|
| F40.1 | Fobie społeczne |
| F40.2 | Specyficzne (izolowane) postacie fobii |
| F40.8 | Inne zaburzenia lękowe w postaci fobii |
| F40.9 | Fobie nieokreślone |
Na zwolnieniu lekarskim może pojawić się kod choroby z klasyfikacji ICD-10. To, kto widzi ten kod i czy trafia on do pracodawcy, wyjaśniamy w osobnym artykule: Czy pracodawca widzi kod choroby?
Test nie zastąpi diagnozy, ale może pomóc uporządkować obserwacje przed wizytą u specjalisty.
Obejmuje agorafobię, fobie społeczne, specyficzne (izolowane) postacie fobii, inne zaburzenia lękowe w postaci fobii oraz fobie nieokreślone.
Według opisu to lęk, który zwykle pojawia się już na samą myśl o znalezieniu się w sytuacji fobicznej.
Tak, opis mówi, że lęk fobiczny często współwystępuje z depresją. Liczba rozpoznań zależy od przebiegu zaburzeń, rozpoznania różnicowego i zamierzeń terapeutycznych.
Strona wyjaśnia znaczenie kodu w klasyfikacji. Nie służy do samodzielnego stawiania rozpoznania. Jeśli kod pojawił się w dokumentacji, najwięcej powie o nim lekarz lub specjalista, który go wpisał.
Na liście są psycholodzy, psychoterapeuci i psychiatrzy z całej Polski, także online.