Opisuje zachowanie idealnego, doskonale racjonalnego decydenta w warunkach wyboru jednej opcji spośród dostępnych. Klasyczna teoria decyzji zakłada, że w takim przypadku decydent kieruje się zasadą użyteczności, wybierając opcje, które przyniosą mu największe korzyści (lub minimalizują straty). Ważną rolę odgrywa również zasada prawdopodobieństwa – odrzuca on opcje mało realne. Klasyczna teoria decyzji jest raczej modelem preskryptywnym niż deskryptywnym, ponieważ przedstawia sposób podejmowania racjonalnych decyzji, a nie opisuje rzeczywiste zachowania ludzi w podobnych sytuacjach. W życiu codziennym wartości zysku i straty są najczęściej względne, a prawdopodobieństwo zdarzeń jedynie przybliżone lub szacunkowe. W odpowiedzi na te ograniczenia, klasyczna teoria decyzji została zmodyfikowana poprzez wprowadzenie oczekiwanej subiektywnej użyteczności, która łączy subiektywne prawdopodobieństwo z subiektywną wartością skutków. Innym wariantem teorii jest model kompensacyjny, w którym decyzje są podejmowane na podstawie wielu kryteriów, z których każda ewentualność otrzymuje globalną ocenę.
Nuda
Nuda cechuje się osłabieniem uwagi, brakiem zainteresowania działaniem oraz niedoborem