Introwersja - definicja

Cecha przeciwna ekstrawersji, charakteryzująca się tendencją do skupiania uwagi i działań „do wewnątrz”, z ukierunkowaniem na własne emocje i myśli, przy jednoczesnym ograniczeniu aktywności skierowanej na zewnątrz. Pojęcie introwersji zostało wprowadzone przez Junga w 1921 roku jako część jego typologii osobowości. Introwertyka o usposobieniu flegmatycznym cechują wysoka kontrola, ostrożność, równowaga, skłonność do pojednania, bierność i powaga. Melancholicy mają skłonność do niepokoju, pesymizmu, refleksyjnego podejścia, unikania sytuacji towarzyskich oraz tendencję do sztywnych reakcji. Introwersja nie oznacza nieśmiałości; często bywa mylona z osobowością schizoidalną. Skłonność do nawiązywania szerokich kontaktów społecznych jest znacznie ograniczona: osoby introwertyczne preferują utrzymywanie mniejszej liczby, ale głębszych relacji.