Obserwacja - definicja

Forma metody diagnostycznej, która polega na badaniu zachowania pacjenta w momencie jego wystąpienia, umożliwiająca wnioskowanie o stanach psychicznych pacjenta na podstawie wybranej teorii. Zwykle nie jest możliwe uzyskanie pełnego zapisu zachowania, dlatego badacz ustala okresy obserwacji, które mogą być stałe lub losowe, a także obejmować próbki zdarzeń lub sytuacyjne. Obserwacja jest najczęściej wykorzystywana w placówkach, w których pacjent przebywa przez dłuższy okres.