Samoregulacja - definicja

Jest to zjawisko złożone, które polega na świadomym planowaniu, kontrolowaniu oraz ocenie własnych działań, celów i osiąganych wyników. Proces samoregulacji obejmuje cztery składniki: prognozowanie wysiłku – odnoszące się do początkowej oceny przewidywanego nakładu pracy, jaki należy podjąć w celu uzyskania określonego efektu, oraz oceny tego, na co jednostka jest w stanie się zaangażować; emocjonalną reakcję na samoocenę – rozumianą jako ocenę wysiłku włożonego w działania, skonfrontowaną z indywidualnym systemem wartości, która skutkuje odczuciami satysfakcji lub rozczarowania; ocenę własnej efektywności – polegającą na oszacowaniu, w jakim stopniu jednostka potrafi skutecznie działać w kierunku realizacji celu; refleksyjną aktywność metapoznawczą – odnoszącą się do ogólnej analizy własnej działalności, dokonywania oceny jej kompleksowości, efektywności oraz trafności ustalania celów.