Poczucie umiejscowienia kontroli - definicja

Poczucie umiejscowienia kontroli to zjawisko, które zostało opisane w latach 60. XX wieku przez Juliana Rottera. Wyjaśniane jest jako zakres, w jakim człowiek uważa, że ma wpływ na swoje życie (wewnętrzne umiejscowienie kontroli) lub jest tego wpływu pozbawiony, lecz również na jego życie często wpływają przypadki lub inne siły niezależne od niego (zewnętrzne poczucie kontroli). Jest to przekonanie lub całkowity brak przekonania o wpływie na zdarzenia życiowe. Poczucie umiejscowienia kontroli uznawane jest za względnie trwałą cechę całej naszej osobowości. Pomysł Juliana Rottera to, by własnych korzeni szukać we wczesnych etapach naszego życia i wychowania.