Atrybucje - definicja

Fritz Heider był twórcą teorii atrybucji. W 1958 roku jako jeden z pierwszych opisał mechanizm wyjaśniania przyczyn ludzkich zachowań. W pracy starał się wyjaśniać, co stoi za tym, jak tłumaczymy własne zachowania i sposób postępowania innych. Atrybucje nazywane są naiwnymi teoriami przyczynowości. Polegają one na próbach budowania własnych teorii dotyczących zachowań ludzi na podstawie obserwacji osób z otoczenia oraz na używaniu ich do wyjaśniania zjawisk społecznych. Atrybucje zatem pokazują nam, w jaki sposób postrzegamy t tłumaczymy sobie zachowania swoje oraz innych ludzi. Zwykle wyróżniamy dwa rodzaje atrybucji: zewnętrzną i wewnętrzną. Wewnętrzna pokazuje, że przyczyną zachowania człowieka były jego cechy wewnętrzne, zatem zewnętrzna zakłada, że przyczyną zachowania przykładowego człowieka są czynniki zewnętrzne, które dobrze działają względnej innej osoby.